Vandaag mijn eerste woon/werk rit op de pioneer. Heerlijk gefietst en heel mooi weer.
Wat bevindingen:
- Aan het einde van de dag kom ik 500 meter te kort op de teller (op 2 x 18 kilometer) in vergelijking met de afstand die de Alleweder computer aangaf.
- Gemiddelde snelheid 2 kilometer hoger dan met de Alleweder terwijl ik in enkele bochten nog erg voorzichtig doe.
- Reistijd is iets korter (lijkt logisch)
- Ik houd het stuur soms nog iets te gespannen vast voelde ik aan mijn rechter schouder :-)
Na thuiskomst heb ik een paar aanpassingen gedaan:
- Omtrek van de band gemeten en de fietscomputer aangepast (er was en hele kleine afwijking).
- Voorbuis een klein stukje verder uitgeschoven.
- Bel op een andere plaats op het stuur gezet. Nu kan ik er makkelijker bij
Verder was er nog een ontmoeting met een Stomme Koe: Ik reed op de muntweg en er kwam een jonge dame uit de Slotemaker de bruïneweg. Ze keek me aan, stak over en sneed me finaal de weg af… Na haar wat krachttermen te hebben toegeroepen besefte ik dat dat mijn eerste Stomme Koe ontmoeting was op mijn Nieuwe Pioneer…
Nou, bedankt hoor :-[
De “pijn in de schouder” is vermoedelijk ‘n biceps-aanhechting. dat kan vrij ernstige vormen aannemen. Bij mij leidde dat op ‘n gegeven moment zelfs tot ‘n pijnlijke bewegingsbeperking waarmee ik naar de huisarts stapte. Dat dan op m’n voeten tenminste.
Hij beschreef ‘t als ‘n “tennisarm” en demonstreerde me dat ik ‘n stoel met de handpalm naar onder nog wel kon oppakken (tot m’n verassing) wat van bóvenaf beslist te pijnlijk was.
Hierop wist ik ‘n stuur in ‘n V-/ of hoefijzer-vorm te maken en was ik van de smertz af!
Dat maakt ook nog ‘n iets lichter stuur (minder buis) en geeft ‘n simpele inprikmogelijkheid voor en retroperspectiefspiegeltje trouwens.
Maar ‘n dergelijk stuur is wel voor wat gevorderde 2-wielliggers m.i., opstappers beter nog even met de treurwilg…
Ik heb inmiddels geen last meer van mijn schouder. Went heel snel dus :-)
In bochten ga ik al een stuk harder dan een paar dagen geleden en op de rechte stukken stuur ik niet meer maar heb ik het stuur alleen nog maar in min handen.
Ontspanning dus!
Groet,
Gerard