Vorige week vrijdag zag ik tijdens mijn ontbijt enkele beelden van een verkiezingsbijeenkomst van de PVV in Almere. De bijeenkomst waarbij Wilders weer eens bazelde over hoofddoekjes, en dat bleek trouwens ook zijn enige punt te zijn. Een van de beelden liet een aantal staande enthousiast applaudisserende mannen in in nette pakken zien. Dat applaus was voor Wilders die begeleid door lijfwachten en de klanken van naar ik meen “The Final Countdown” de zaal binnen kwam.
Ik kreeg direct een vieze smaak in de mond. Die smaak ging niet weg tijdens mijn woon/werk fietstocht en is de hele dag blijven hangen. Onderweg ging het ook nog regenen, en dat doet het bijna nooit. Het weer paste prima bij mijn stemming.
Wat is dat toch een akelige vertoning, zo’n PVV bijeenkomst. Zelfs als je er geen geluid bij zou horen weet je dat het fout zit…
Je kunt zeggen:
“Ach, ze krijgen de macht en dan blazen ze zich zelf op, dat doet TON, dat deed de LPF, dus dat doet de PVV ook. Lege leuzen, geen visie, geen capabele mensen, dat lost zichzelf wel op…”
Je kunt ook zeggen:
“De tijd dat Wilders aan de macht is kan hij nog sneller nog meer kapot maken.
Hitler is trouwens ook democratisch aan de macht gekomen, en hij en Wilders gebruiken vergelijkbare retoriek”.
Wilders is gevaarlijk, en nog gevaarlijker is dat zo veel “nette” mensen straks op hem gaan stemmen!
(En straks blijkt dan zeker dat ligfietsers net zo gevaarlijk zijn als Moslims, ze zijn immers ook anders. Ruimen die ligfietsers!)
Als het glad is ga ik niet op de ligfiets. Op de “bukker” (zoals wij ligfietsers die rechtop dingen noemen :-) kan ik makkelijker corrigeren als een van mijn wielen wegglijden.
80% op de bukker: wat valt op?
de afgelopen 2 maanden ben ik 80% van de tijd op de bukker onderweg geweest. Daarbij zijn twee belangrijke zaken opgevallen die ik graag met jullie wil delen:
1. Geen koude handen
Misschien hebben jullie het onderwerp “koude handen” gevolgd. Ik ben zeker geen koukleum, het tegenovergestelde zelfs, maar ik heb de laatste tijd steeds meer last van koude handen. Dat is bij -2 soms al na 10 van de 18 kilometers het geval. Nieuwe handschoenen hielpen niet echt. Deze dingen wel maar zijn wat bewegingsbelemmerend.
Nu blijkt dat ik op de zelfde afstand op de bukfiets helemaal geen koude handen krijg. Ik vrees dat de oorzaak van dat verschil ligt in het feit dat je op de ligfiets met minder lichamelijke inspanning toch sneller aankomt. Op mijn bukfiets moet ik voluit gaan (en ook nog fietsen “tegen” een versleten 7-versnellingsnaaf met een te klein bereik) om in een vergelijkbare tijd aan te komen.
2. Geen zeurende knie
In november begon mijn rechter knie een beetje op te spelen. Onder het fietsen had ik er geen last van, maar ’s avonds op de bank en in bed soms wel. Na enkele weken regelmatig op de bukfiets was dat weg.
Op de ligfiets overbelast je je knieën makkelijker omdat je je af kunt zetten tegen je stoeltje. Op een bukfiets lukt dat niet zo makkelijk. Bij te hard afzetten duw je jezelf gewoon van het zadel omhoog. Eventuele overbelasting is dan in de kiem gesmoord.
Wat nu?
Koude handen opheffen zou dus kunnen door op de ligfiets harder te fietsen… Daar komt niets van in. Ik fiets al hard genoeg :-) Ik ga in het vervolg als het koud is gewoon eerder op de bukker, ook al is het niet glad.
Een overbelaste knie is makkelijk te voorkomen door op de ligfiets alles gewoon een versnelling lager te doen dan ik nu doe. Eigen schuld!
Blijkt de bukfiets toch nog wat voordelen te hebben… Maar ik val niet van mijn geloof hoor. Fietsen op een ligfiets is zo ontzettend veel fijner dan op een bukker, daar doen bovenstaande zaken niets aan af.
(En voordat jullie gaan roepen: “Dat klopt niet want (etc.)!” Bij mij is het zo. Als het bij jou anders is is dat prima hoor :-)
Gisteren kreeg ik van Sinterklaas de ultieme snoerloze gadget voor de fietsende bananeneter: De BanaBox.
Je kent dat wel, ’s morgens pak je een banaan in je tas die je voor de terugreis wil nuttigen om wat extra energie op te doen. Je zoekt wanhopig onder in de tas naar een mooi geel stevig stuk fruit maar je hand komt aarzelend terug met daarin een bruin, slap, zacht, en als de behuizing niet meer heel is slijmerig ding. De enige manier om daar nog iets van te nuttigen is met behulp van een rietje.
Dat is nu verleden tijd! door de BanaBox :-) Bedankt Sint!
Denk er om, er zijn twee types met zeer verschillende kwaliteit:
[ goed ] De BanaBox (voor EUR 4,95 bij Bever zwerfsport)
[ slecht ] De Banana Guard (voor tussen de 7 en de 11 euro bij allerlei Gadget shops)
[ goed ] BBOX (zie onder in de reactie van Theo) Wie weet waar en voor hoeveel?
Waarom is de Banana Guard slechter?
De Guard is krap, waardoor er maar 1 maat banaan in past (en dan krijg je zoiets als dit). De BanaBox heeft een wat ruimere vorm waardoor er kleine en grote bananen in passen. Daarnaast is de BanaBox een paar euro goedkoper. Het nadeel van de Box is natuurlijk dat hij wat meer ruimte in beslag neemt…
Op zaterdagmiddag 19 september organiseert fietsdiensten.nl voor de gemeente Nijmegen weer een fietsmarkt op de Waalkade. Deze jaarlijkse fietsmarkt is een onderdeel van de “week van de vooruitgang”. En omdat je er tegenwoordig niet meer onderuit komt om een coole naam te hebben is er sprake van “Fiets & Fun”. Nou nou, dat moet wel leuk worden!
Maar even serieus. Voor de liefhebber en belangstellende is er genoeg moois te zien:
“Tijdens de Fietsmarkt zullen weer veel bijzondere fietsen te zien zijn, met innovatieve technologie, nieuwe materialen en verrassend design. Er zijn veel verschillende ligfietsen, vouwfietsen, handbikes, bak- en transportfietsen, trikes, elektrische fietsen en scooters, kinderfietsen, tandems, groepsfietsen, houten fietsen, designfietsen en nog veel meer fietsen… En niet alleen om naar te kijken, maar ook om zelf te proberen! Spannend zijn de demonstraties van bike-polo en stuntfietsen. Dit jaar is er bovendien speciale aandacht voor elektrische fietsen en andere elektrisch aangedreven voertuigen. Heel leuk en interessant voor zowel particulieren als ondernemers in bijvoorbeeld de toeristische sector.”
Gerard gaat er voor!
De Gerard waar ik het over heb ben ik niet zelf maar het is Gerard Goossens. Hij heeft last van astma en gaat zijn “persoonlijk record” verbeteren.
Hij schrijft op zijn site:
“Na veel gezondheidsproblemen was mijn conditie vorig jaar zo slecht dat ik op mijn ligfiets nog maar 1 km kon fietsen. Door het stellen van vele kleinere goals gedurende het afgelopen jaar is mijn conditie een stuk beter geworden. De astma klachten zijn nu redelijk onder controle. En dit geeft een enorm zelfvertrouwen. En nu gaat het gebeuren. Dit jaar op 27 september, 1 jaar na de 1 km periode, ga ik een rit maken van in totaal 100 km.”
Met die tocht wil Gerard geld bij elkaar fietsen voor Stichting Aktivas. Met dit geld kan het komende jaar een gedeelte van de extra startkosten voor mensen met astma, die starten met sporten via Aktivas, betaald worden.
Gisteren stond er een aardig artikel over hetregentbijnanooit.nl in de Gelderlander. Vanzelfsprekend zijn er weer wat dingen geschreven die half of niet kloppen, maar toch: Heel aardig :-)
Daarnaast Verscheen de site in de rubriek “drie vragen aan” in het AD, stond er een artikel in Trouw en waren er allerlei vermeldingen op nieuws sites.
Vandaag is alles weer gewoon :-)
(Hallo Gelderlander, ik wil best doorlinken naar het artikel op jullie site zoals dat hoort, maar het is daar (nog?) niet te vinden, vandaar een scan…)
Op de Belgische site tenderfeelings.be schrijft Thorgal nadat hij getuige was van een vallende ligfietser: “Wat bezielt iemand om duidelijk de wetten van de zwaartekrachten te trotseren en al liggend op een fiets te gaan… “.
Een mooie reeks reacties van veelal ligfietsers maakt deze pagina tot een weeldige informatiebron voor switchers. Lezen dus!
In Fietsactief nummer 5 van september 2009 wordt aandacht besteed aan mijn andere site hetregentbijnanooit.nl.
De rubriek Fit&Actief op bladzijdes 36, 37 en 38 heeft deze keer als thema “fietsen naar het werk” en ik kom daar tussen een aantal handige feiten en opmerkingen aan het woord als ervaringsdeskundig. Met fantastische foto natuurlijk.
En verrassend: In de rubriek “kort portret” op pagina 49 vind ik zomaar mijn oom Gerrit terug in het artikel “idealist van de nacht”. Ik heb al eerder over hem geschreven. Klik hier om dat stukje te lezen…
Knurft.net filiaal hetregentbijnanooit.nl kreeg vandaag aandacht in het gratis dagblad De Pers. Onder op pagina 7 van die krant staat een Column met de titel “Fietsen”. Vanzelfsprekend komt daar ook het al eerder op knurft aangehaalde onderzoek van TNO aan bod waaruit blijkt dat “vakerfietsers” zich minder vaak ziekmelden.
Aan het eind van die column staat: “Voor diegenen die nu denken dat ik het Hollandse weer ben vergeten, verwijs ik naar de site hetregentbijnanooit.nl waarop iemand zijn eigen fietsweerdagboek bijhoudt. Daaruit blijkt het van de 100 dagen, 90 dagen niet regent. Ook dat argument gaat niet op. Allemaal wat vaker fietsen dus. …”
Precies! Dat zeg ik!
Een kritisch noot is wel op z’n plaats. men schrijft: “…voor de meest eenvoudige boodschappen moest je al naar de dichtstbijzijnde stad. Dat was een half uur fietsen en dus niet te doen.” Een half uur fietsen niet te doen? Watte? Kom op nou! ;-)
Na knurft.net zegt nu ook TNO: “Ga toch fietsen!“:
“Werknemers die regelmatig naar hun werk fietsen, zijn minder vaak ziek. Zij verzuimen gemiddeld ruim één dag per jaar minder dan hun niet-fietsende collega’s. Als werkgevers in Nederland fietsen naar het werk extra stimuleren, kan hun dit 27 miljoen per jaar besparen. Dit blijkt uit een TNO-onderzoek waarvan de resultaten vandaag door staatssecretaris Tineke Huizinga van Verkeer en Waterstaat bekend zijn gemaakt tijdens FietsVak 2009 in Rosmalen.”
“In opdracht van staatssecretaris Huizinga en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft TNO de relatie onderzocht tussen fietsen naar het werk, de werkprestatie en ziekteverzuim. Ook is gevraagd naar de motivatie om wel of niet naar het werk te fietsen. Aan werkgevers is gevraagd naar de belangrijkste redenen om fietsen naar het werk te stimuleren.”
Tja, wat doe je als je met ladingen groen snot in de kop en dweil-benen de dag in bed doorbrengt… Dan ga je niet fietsen maar pak je een boek van de “dat ligt hier al lang maar waar blijft de tijd en zo”-stapel. Ik ben dus begonnen aan “Melodieën” van Helmut Krausser. Het schiet niet op, want voor lezen heb je je hersens nodig en die worden bij mij helaas op dit moment overklontert door snot. Het komt wat Umberto Eco-achtig over en het kan best wat worden :-)
Fijne dag vandaag: Eerst door de wekker heen slapen na een nacht vol snot, hoest en een bonkende kop. Iets te laat op de fiets. Na 3,5 kilometer valt de B&M Ixon IQ plotseling uit en dat is heel vervelend in het donker. Ik stap af en vervang de batterijen, helaas zonder effect. Ik keer om en monteer thuis een basta ding waardoor ik in ieder geval gezien word. Op het werk (na een rit van 7 kilometer extra) duf en bezweet met lamme beentjes aankomen (slaap blijkt toch belangrijk) blijkt dat de lamp het na het vervangen van de batterijen gewoon zou moeten doen, ware het niet dat ik de batterijen in het donker er gewoon niet goed he ingedaan :-)
Vervelend is dat de B&M Ixon IQ bij een lagere batterijspanning over zou moeten schakelen naar de dim stand, die overigens nog steeds sterk genoeg is om konijntjes de struiken in te jagen. Nu ging de lamp van de hoge stand direct uit. Dt is niet de bedoeling en maakt de lamp helaas minder betrouwbaar…
Ik vermoed dat de batterijen, waar ik nog maar 1 rit mee had gereden, door de kou van de afgelopen dagen hun vermogen te snel hebben verloren. De lamp zat nog op de fiets in de koude schuur. Normaal neem ik hem mee naar binnen.
De batterijen worden op dit moment in de lamp opgeladen. Eens kijken hoe het morgen is.
Knurft fietst zo'n 3,5 keer per week 36 km woon/werk op een NAZCA Pioneer ligfiets.
Hij doet dat door weer en wind.
Knurft houdt niet van anti-fiets-smoesjes m.b.t. het weer en houdt daarom vanaf 1 september 2008 hetregentbijnanooit.nl bij.
Ga toch fietsen! Dus!
Vorige week vrijdag zag ik tijdens mijn ontbijt enkele beelden van een verkiezingsbijeenkomst van de PVV in Almere. De bijeenkomst waarbij Wilders weer eens bazelde over hoofddoekjes, en dat bleek trouwens ook zijn enige punt te zijn. Een van de beelden liet een aantal staande enthousiast applaudisserende mannen in in nette pakken zien. Dat applaus was voor Wilders die begeleid door lijfwachten en de klanken van naar ik meen “The Final Countdown” de zaal binnen kwam.
Artikelen (RSS)