Eindelijk! Na de onfortuinlijke aanrijding op 2 juli van dit jaar is de tegenpartij eindelijk (na 5 maanden!) overgegaan tot het betalen van de schade. Dat zoiets zo lang moet duren?  En dat terwijl er een ter plaatse door de politie ingevuld formulier was waaruit duidelijk de schuld van de tegenpartij bleek. En dan aanvankelijk mij ook nog eens aansprakelijk willen stellen voor alle schade!

Ongelofelijk!

[ lees hier “boem is ho 1, 2 en 3 ” ]

Er is weer een jaar voorbij sinds dierendag 2007. Graag wil ik van de gelegenheid gebruikmaken om alle stomme koeien die de afgelopen op knurft.net voorbij zijn gekomen, maar ook de rest (want het waren er veel meer!) van harte te feliciteren met dierendag 2008.
Ik spreek ook van harte de wens uit dat ik in 2009 minder van jullie hoef te feliciteren.

Dat scheelt dan weer!

Leg mij dat nou eens uit…
Jullie herkennen het vast wel: Je belt omdat je een fietser (of twee, drie of vier naast elkaar fietsende fietsers) wilt inhalen. Als er al een reactie komt, welke is dat  dan?

Men kijkt om (over de linker schouder) en wijkt (mede daarom) uit, de verkeerde kant op natuurlijk en maakt daarna soms een slinger naar rechts (buurman in de knel!) en probeert dan uiteindelijk soms voor of achter de mede-fietser te gaan rijden.

Waarom is dat? Welke logica zit daar achter?

Waarom altijd eerst naar de verkeerde kant uitwijken?

Ik snap het niet :-)

Vandaag op de bukfiets naar de Doeland. Eerst over een weg (30 km zone) waar bochten in zitten “om de snelheid er uit te halen”.

1. Na 100 meter word ik in zo’n bocht gesneden (5 cm over) door een mevrouw die de snelheid er toch maar in laat zitten. Ik stop bij het stoplicht 200 meter verder naast naar, klop op het raam en vraag of zij altijd fietsers in de struiken rijdt. Haar reactie: “Oh, waar was dat dan? Ik heb niets gezien.” Mijn reactie: “Des te erger in een 30 km zone!”.

2. Op het eenrichtings fietspad 200 meter verder: Een scholier van de aan die straat liggende middelbare school rijdt de verkeerde kant uit. Vlucht toch maar net voor me het voetpad op, knalt door de hoogte van die stoeprand bijna weer opzij op het fietspad en krijgt ook nog een duwtje van een van zijn klasgenoten die al op dat voetpad reden en hem er echt niet tussen willen hebben (lachen! :-[ )

3. Zelfde fietspad 150 meter verder. Twee scholieren de verkeerde richting op, dus recht op me af. Vaak gezien en nu weer: “We gaan breder en harder rijden dan gaattie wel aan de kant.” Ik vervolg mijn route en de dichtstbijzijnde scholier wijkt net op tijd uit, ramt bijna de andere de tussenberm in.

4. 200 meter verder, zelfde fietspad, uitrit school: 3 dames komen uit de uitrit, geven geen voorrang, gaan met z’n allen de verkeerde richting in. Vol verbazing stopt er 1 tegen mijn voorwiel. Ik: “dames, gaan jullie even aan de kant?” De uitroepen van onvrede achtervolgen me nog een tijdje (en de dames vervolgen hun verkeerde weg).

Terugweg was rustig en bij de Doeland hadden ze het onmogelijke onderdeeltje gewoon paraat :-)

[ Lees hier de hele serie “Stomme Koe Parade” ]

Van de week kreeg ik van mijn verzekeraar te horen dat de verzekering van de tegenpartij op het punt van uitbetalen staat. Eerst zien dan geloven…

Het gaat maar om een paar tientjes maar het is een principe kwestie: Als je brokken maakt moet je opdraaien voor de schade en niet proberen alsnog het “slachtoffer” een poot uit te draaien.

(Zoals al eerder aangegeven: De andere partij is ook “slachtoffer” maar door eigen schuld…)

[ lees hier “boem is ho (1)” ]

[ lees hier “boem is ho (2)” ]

Nu weet ik hoe een cocktail worstje zich voelt vlak voordat hij geprikt wordt door een cocktailprikker. Da’s niet fijn!

Wat gebeurde er vanmiddag op mijn werk/woon terugweg:
Het regent en ik rijd rustig op het fietspad over het spoor op de St. Annastraat in Nijmegen. Daar moet je niet hard rijden, veel fietsers van meerdere kanten en goed uitkijken dus.
Voor mij prikt een wandelaar, die zonder op of om te kijken om een lantaarnpaal heen loopt die op het trottoir staat, bijna een dame van haar fiets met de zijkant van zijn grote paraplu. Ze kan nog net ontwijken. Ik ga al in de remmen en wil links om de man heen. In plaats van te stoppen en eens goed te kijken wie hij nog meer in gevaar gaat brengen stapt de man in een vloeiende beweging op het fietspad. Hij richt daarbij de punt van de paraplu naar achteren waar ik net op hem af kom.
Ik sla met mijn rechterhand de paraplu van me weg en probeer tegelijk de man te ontwijken. 1 seconde later liggen ik en mijn fiets op de grond. Ik vloek de man stijf (adredaline moet er toch uit en hij is een Stomme Koe, dus het mag), til mijn fiets op en bekijk de schade die er gelukkig niet is behalve een schuurplek aan de rechter zijkant van mijn stoeltje. De man en zijn vrouw bazelen wat in gebroken engels dat ze het weer en de vele fietsers niet gewend zijn bla bla bla…

Ik voel mijn elleboog en mijn heup, mijn kleren zijn echter niet kapot. Ik weet dus dat ik thuis twee grote schaafplekken kan gaan verzorgen. Na nog een vuile blik richting veroorzakers stap ik op en rijd verder.

Stellingen:

• Van een Knurft Pioneer val je vaker dan uit een Knurft Alleweder
• Van een Knurft Pioneer val je verder naar beneden dan van een Flevo Trike
• Hoe voorzichtig en langzaam je ook fietst, de Stomme Koe achterhaalt je wel!
• Als een coktailworstje armen had zou hij vlak voor de prik een slaande beweging maken
• Een cocktailworstje zijn is niet fijn

Een vermelding waard in de serie “stomme koe parade”.

[ Lees hier de hele serie “Stomme Koe Parade” ]

Zondagsrijders kende ik voor vandaag zowel op de fiets als in de auto.
Je herkent ze zo: Ze stoppen zo maar ergens en blokkeren dan vanzelfsprekend al het andere verkeer (waarvan ze trouwens helemaal geen weet lijken te hebben), ze nemen vaak te totale breedte van de ruimte in beslag, het tempo is onmenselijk langzaam, ze kijken niet de kant op waar ze heen gaan, ze zijn boos op andere weggebruikers die wat aanmerkingen hebben over voorgaande punten. Wereldvreemd bijna…

Vandaag blijkt dat er ook zondagswandelaars zijn met dezelfde gedragingen: Ik kwam terug van mijn werk en zag een man een een vrouw lopen. Zij zat aan de hond vast. Ze liepen met z’n drieën en namen daarbij de hele weg in beslag (herken het eerste kenmerk van een zondags verkeersdeelnemer) . Je mag daar fietsen, autorijden en lopen. De vrouw zag mij aankomen maar maakte geen aanstalten aan de kant te gaan (tweede kenmerk). Ik belde, de vrouw met de hond ging naar rechts, de man ging iets naar links, plaats genoeg dus.

Precies op het moment dat ik langs kwam rijden ging de man weer naar rechts (derde kenmerk) en ik kon hem net ontwijken. Ik kon een vloek niet onderdrukken en hij riep wat verwensingen (al weer een kenmerk).

Ik ben omgedraaid en vroeg hem waarom hij zo vreemd deed. De schuld lag natuurlijk helemaal bij mij (aha! alweer een kenmerk). Ik reed veeeeeel te hard (terwijl ik me daar altijd erg inhoud want je rijdt daar langs een bejaardentehuis, dus ik houd daar altijd al rekening met busjes, rollators, electrische scooters, wandelstokken en alle personen die zich daaraan vasthouden.

Het feit dat hij eerst de boel versperde zonder aandacht te besteden aan andere weggebruikers mocht ik dan asociaal vinden maar ik was hier de asociale weggebruiker.

Een vermelding waard in de serie “stomme koe parade”.

[ Lees hier de hele serie “Stomme Koe Parade” ]

Na het “boem is ho” ongeluk van enkele weken geleden heb ik inmiddels al weer zo’n 150 kilometer achter de kiezen op de Knurft Pioneer. Volgende week ga ik nog even naar Elan. Eigenlijk om de stuurstang te laten vervangen omdat die een afwijking heeft. De boel staat niet recht meer na de botsing en dat maakt de fiets wat instabiel, ik zwabber een beetje.

Toen ik na mijn vakantie echter bij Hans informeerde of de stang binnen was vertelde hij dat hij inmiddels een andere Pioneer onder handen had genomen met een vergelijkbaar euvel. Hij hij heeft toen met behulp van de bankschroef de zaak weten recht te zetten. Dat gaan wij ook proberen (scheelt weer zo’n 100 euro, die zou ik natuurlijk terugkrijgen van de verzekering, maar ik vrees dat dat maanden gaat duren…).

Op de foto (klik voor een grote) zie je de groene streep. Die loopt langs de schroef waarmee je de hoogte van het stuur stelt. Die schroef staat nog recht. Je ziet dat het nokje van de stuurstang er niet meer in het midden op staat. De rode streep is de afwijking van de bevestiging van de stuurstang. Die staat een beetje scheef. Boven aan het stuur merk je dat die 1,nogwat graden beneden daar inmiddels een flinke afwijking opleveren.

Waarschijnlijk is het een kwestie van de stang loshalen en heel voorzichtig het onderste stukje bijbuigen (hoop ik!)

Tot mijn verbazing vond ik bij terugkomst een brief van de tegenpartij in de bus. Ze stellen mij nu aansprakelijk voor de botsing… Wonderbaarlijk genoeg keren ze nu hun eerder hun eigen door de politie al op schrift gestelde verklaring om.
Ook slordig: Mijn adres onder de naam van de tegenpartij zetten.

Mijn verzekeringsmeneer is er verder mee aan de slag… Ze zijn al aansprakelijk gesteld.

[ lees hier “boem is ho (1)” ]

[ lees hier “boem is ho (3)” ]

Gisteren mijn fiets opgehaald bij Elan. Daar stond hij na mijn onfortuinlijke botsing eerder deze week.

Er zijn wat zaken vervangen en recht gezet, de schade blleek mee te vallen. Nog voor het proefritje merkte ik echter dat mijn stuur niet goed stond. Samen met hans wat dingen recht gezet. Toen bleek dat de stuurstang een vreemde draai had. Door de botsing dus.
Totale schade zo’n 150 euro.

Ik ben no even op bezoek geweest bij mijn mede botser. Ik was benieuwd hoe het het maakte want hij maakte een behoorlijk smak. Gelukkig deed hij zelf de deur open . Hij zat onder de blauwe plekken maar het ging al weer redelijk met hem. Gelukkig maar.

En nu de verzekering zijn werk laten doen…

Vanmorgen om ongeveer 11.10 uur op mijn Knurft Pioneer op weg naar Nijmegen.
Op de ventweg langs de Graafseweg in Alverna zie ik een man op zijn fiets. Hij komt me op de ventweg tegemoet en rijdt netjes rechts. Ik zie dat iemand op het trottoir (rechts van mij) hem groet. Net voordat ik bij de fietser aankom groet hij enthousiast terug en buigt tegelijkertijd zonder op het verdere verkeer acht te slaan af naar het trottoir. Ik kan hem niet meer ontwijken en raak hem vol met de voorkant van mijn fiets. Ik was nog aan het optrekken en reed gelukkig nog maar 25.

De man kreeg een flinke klap en we vielen beide met de fiets op de grond. Ik had op het eerste gezicht nergens last van, de voorkant van mijn fiets zag er wel vreemd uit. De man bleef even liggen en probeerde toen op te staan. Hij had behoorlijk wat schaafwonden, scheuren in zijn kleren en bloed plekken. Ik besloot direct de ambulance te bellen ook al wilde de man eigenlijk op weg naar huis. Omstanders schoten te hulp en Alverna blijkt echt zo’n dorp: iemand kent de man en gaat even langs zijn vrouw.. Iemand anders biedt mij zelfs een lift aan etc…. Politie was er snel, ambulance duurde wat langer.

Een half uur later was de man per ambulance naar de huisarts (waar hij een afspraak had), zijn vrouw was ingelicht, mijn thuis en werk waren ingelicht en ik stond nog na-bibberend te wachten op een collega die met de bedrijfscombo langs zou komen om mij en mijn fiets op te halen.

Ik was heel verbaast dat ik niets had op wat spierpijn in mijn arm en wat schaafwonden op mijn benen na.

Voordelen van een ligfiets bij een botsing: Je hebt je benen naar voren en die kunnen veel hebben. Het boven-stuur heb ik niet gezien. Ik had het vast en het klapte naar voren voordat ik er erg in had. Het zat zo vast dat ik het nauwelijks terug kon krijgen. Daarnaast van je van een lagere hoogte dan van een bukfiets.

Nadelen van een ligfiets voor de andere botser: Hij komt eerst in contact met mijn tandwiel en mijn pedalen.

De fiets staat bij Elan maar mag nog niet gerepareerd worden voor de andere verzekering iets heeft laten weten. Vervelend om dat ik zeer binnenkort op vakantie ga, zonder ligfiets weliswaar :-[

Ik hoop dat die meneer (die trouwens ruiterlijk toegaf dat hij niet uit had gekeken) er niets aan over houdt.

Daarna nog wel een leuke werkdag gehad trouwens :-)

pfffffff…

[ lees hier “boem is ho (2)” ]

[ lees hier “boem is ho (3)” ]

Vandaag zou ik kunnen schrijven over de twee stomme koeien die gisteren een Graafs fiets- en voetpad blokkeerden met hun busje en de open laaddeuren. Ik zei (erg netjes voor mijn doen ;-) : “Heren, jullie blokkeren een tweerichtingfietspad en een voetpad, kan dat niet anders? Het enige resultaat was een nogal domme blik. Ze hadden natuurlijk wel een grote mond toen ik, nadat zij zelf geen enkele aanstalten maakten de blokkade op te heffen, afstapte en de deur van hun bus toen zelf maar dicht ging maken.

Groen
Maar een veel leuker onderwerp: Ik blijf het leuk vinden, groene energie dingen. Ik schreef al eerder over een vergelijkbaar apparaat, maar dat leek meer een design ding dat nooit in productie is gekomen. Nu is er iets dat het echt doet: De HYmini. Het heeft een ingebouwde oplaadbare batterij en wordt opgeladen door de wind. Ook handig: het kan opladen via een USB aansluiting en daar maken steeds meer apparaten gebruik van. Zet hem op je fiets en laden maar!

Wat zeggen ze zelf?
What is HYmini?
HYmini is a handheld, universal charger/adapter device that harnesses renewable wind power/solar power and conventional wall plug power to recharge almost all your 5V digital gadgets.
HYmini is a hybrid mini green power station that fits in the palm of your hand.

Bekijk een filmpje op Bright.

Leuk straks voor mijn aanstaande iPhone?

Vandaag op de terugweg voor het eerst vol in de remmen voor een stomme koe op een brommer waarvan ik geen voorrang kreeg. Direct viel het verschil op tussen remmen van de Pioneer (van die blokskes tegen de velgen), de trommelremmen van de Alleweder, en de hydraulische rem van de Flevo Trike.

Natuurlijk is de Pioneer een tweewieler en de andere twee driewielers. Meer wielen zorgen voor meer stabiliteit bij het remmen. maar het grote verschil is de dosering. Bij de Alleweder was het “gewoon heel hard remmen en geleidelijk tot stilstand komen met een pseudo ABS gevoel”. De Flevo was met de hydraulisch voor rem prima gedoseerd tot stilstand te brengen. Met de Pioneer raakt ik direct in een slip terwijl me dat met de (remmen van) de andere fietsen nooit is gelukt.

Omdat het droog was en ik niet uit hoefde te wijken bleef ik tijdens de slip netjes recht. Ik kan me voorstellen dat ik bij andere weersomstandigheden onderuit zou zijn gegaan. Met de 33,5 kilometer per uur op de teller zou ik er niet zonder flinke schuur plekken vanaf gekomen zijn. (Het zou ook zo kunnen zijn dat de wielen bij vochtig weer juist niet blokkeren omdat ze dan te weinig grip op de velg hebben…)

[ Lees hier de hele serie “Stomme Koe Parade” ]